Skip to main content

What Heritage Town in Pondicherry can reveal about Madhuca Trees?


Heaven is where there are Mahua trees and hell is where there is no mahua tree to make wine – a popular Gond saying.

Art by Anaga N

Mahua trees (Madhuca longifolia) are considered sacred among the Gond communities of Central Indian plateau of Chota Nagpur region. It is widely popular amongst them as ‘Kalpavriksha’ - Trees of Life.

During childbirth, Mahua oil is applied to the child after cutting the umbilical cord. As a tradition, newlyweds hold the sticks of Mahua tree, during marriage. Also, Mahua drinks are served as well. The dead corpse is tarnished with Mahua oil. Hence, right from the birth to death, the part played by Mahua trees in Gond culture is irreplaceable.

Majorly found in Central India, Mahua trees are also spotted all the way down south. In fact, ancientSangham literature mentions about the significant relationship between mahuaflowers and bears.

Project Madhuca

This culturally and environmentally significant tree is found in Puducherry as well. While its presence in the outskirts are largely unknown, we decided to do the status check of the number of trees present in the most prominent tourist-rich heritage town aka White Town. By ‘we’ I meant a bunch of like-minded free-spirited people united by nature and conservation. And Project Madhuca was kick started.

We took a stroll, early in the morning, along every street of the heritage town of Puducherry surveying the Madhuca longifolia species. Walking along the neatly constructed pathways and well-erected buildings in Indo-French architecture is pure bliss. We selected only the French quarter (east of the canal) of the heritage zone, from the public toilets in the north to the old port in the south.

While everyone adores the unique architecture of yellow-painted buildings, we plotted these wonderful Madhuca trees screening the streets.

After about a month, we counted 97 species present in the French quarter zone of Heritage town. We identified two different species of Madhuca – Iluppai in Tamil Madhuca latifolia & Madhuca longifolia. While there were 91 Madhuca latifolia, there were 7 Madhuca longifolia.

Later did we realise that there was an error in identification of species. We mistook Canophyllum inophyllum for Madhuca latifolia. We came to know of this only after interacting with the people and community of the area.

Phase one – Counting and plotting

We did this survey in two phases. In the first phase, we did the counting and marked it using a mobile application, GeoTracker. This free android application helped us to plot the coordinates of the species present in the area. Also, the outcome can be viewed as a map, both satellite and schematic.

Once the counting was completed, we analysed the plotted coordinates of the species in the schematic representation of the French quarters of Heritage Town. There were some clusters in a few locations, where large number of species are found. For example, a lot of species Canophyllum inophyllum are found on Manakula Vinayagar street and Bharathi park.

Manakula Vinayagar street with more Punnai trees

A lot of Punnai trees are found in Bharathi park
                                                                               

Phase two – Interaction with public

We considered it as hotspots and went for interaction with people and community, which is phase two. This phase helped us realise our mistake. It was only after the interaction with the flower sellers, tea sellers, temple priests and a few localites, we realised that it is Canophyllum inophyllum and not Madhuca latifolia we had been counting.

People corrected us by telling its (Canophyllum inophyllum) local name Punnai in Tamil. Its common English name is Alexandrian Laurel or Indian Laurel. It is native to Africa and South Asia and made a mark in our culture through its religious significance. “We used to collect its flower for Diwali worship,” said a tea seller near the secretariat.

We have witnessed such practices ourselves, one day. One elderly person was leaning over the fence of Bharathi Park from outside and plucking the Punnai flower. When enquired he said, “It’s Diwali season right. We used to keep these flowers in front of the lord and worship.”

Phase two also brought to light some facts that it was the Ashram people who planted Punnai tree in Manakula Vinayagar street and Bharathi Street. “Some Ashram inmates got together years ago and planted these trees here,” said an age-old flower seller who sells lotus flowers outside Manakula Vinayagar temple. He has been selling there for more than 20 years now.

While their work is appreciated as a lot of trees survived in this concrete jungle, the reason for selecting this species is unknown. Speculation is that they assumed Punnai as a native one due to its religious association. Yet, we are prying into the reason.

Project Madhuca at French quarters of Heritage Town, Puducherry

Our learnings

This tree counting project was initiated to count Madhuca trees and it’s upsetting to note only seven species were spotted across the Heritage town. But all trees are in good health and maintained well, which is promising.

Although it was a small project of just counting trees during the morning walk with friends, the amount of learning we could draw from this was enormous.

  1. Interaction with the stakeholders, which in this case are people and community. Other potential stakeholders were Municipal corporation, Ashram trust and NGO who worked in the area of plantation.
  2. Usage of technology for counting the species and marking its coordinates helped us in witnessing the hotspots. We also used PlantNet app to identify the tree species.
  3. Nice productive field time induced positive energy to carry out similar nature-based activities. Less time in field is treasured than more time on books.
We have covered French quarters of Heritage town for now and Tamil quarter is pending. We are contemplating as to continue our project to Tamil quarters or to further enhance the scope of the project by adding others species as well i.e. to do the comprehensive study of trees in French quarter side of Heritage Town. 

~ o ~

It is a volunteer-based participatory project and the team includes Soundarajan, Vimal, Athira, Naveen, Karthikeyan, Pugalenthi, Puviarasan and Gowthama ;-) 

Comments

  1. It is relaxing to read this article at the time of pandemic and confinement. I really liked your learnings from the project. Learning list is portrayed beautifully

    ReplyDelete
  2. Very nice work. Would be nice if you could contribute to Seasonwatch by monitoring phenology of these trees.

    ReplyDelete
  3. The link you attached is very informative. With out knowing much about this plant, I recently planted 3 illuppai tree. After planting only, I got curious to know about this plant and came to these article. After reading, I am happy that we have chosen such a significant tree.

    ReplyDelete

Post a Comment

Thank you for reading. Really appreciate your time. Would be great if you could share your thoughts about the article you just read. Will be happy to discuss about it. Little bit of discussion helps! Always!

Popular post

புதுச்சேரியில் கடல் உள்வாங்கியதா?

சமீபத்தில் பேசு பொருளாகி உள்ள  பாண்டி கடற்கரையி ன் மணற்பாங்கான தோற்றம் எனக்குள் உதிர்த்த ஒரு சிறிய எண்ணோட்டப் பதிவு. புதுச்சேரி கடற்கரை ஒரு இனிமையான காலை பொழு து.  பாறைகளுடன் காட்சியளித்த புதுச்சேரி  நகரத்தின் கடற்கரையில் மணலைக் கண்டதும் சிலர் , ‘கடல் உள்வாங்கியிருக்கு!! ’ என்று கூறிவிட்டு வேகமாக நடையைக் கட்டினர். அவர்களுள் சிலர் கடலை சிறிது நேரம் நோட்டமிட்டு பின்பு ஆழ்ந்து யோசனை செய்வதைப் போல் நின்று விட்டு கடந்து சென்றனர். அதே மணல் வெளிப்படும் கடற்கரை பகுதியில் தெற்கில் இருந்து வரும் ஒரு பெரிய குழாயில் இருந்து கருமையான நீர் பீறிட்டுப் பாறைகளைத் தாண்டி கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. அருகில் நாற்காலியில் அமர்ந்து இருந்தவரிடம் , சிலர் ‘என்ன?’ வென்றும் , சிலர் ‘ஏன் சாக்கடை நீர் கடலில் கொட்டப்படுது? ’ என்றும் விசாரித்தனர். விசாரித்தவர்களிடம் ‘மண் கொட்டி பீச் (கடற்கரை) ஆக்கப்படுது’ என்று அவர் பதிலளித்தார். ஆனால் கடற்கரைக்கு வரும் பலரின் கவனம் இதன் மேல் இருந்தது போல் தோன்றவில்லை. இதைப் பற்றி ஏற்கனவே தெரிந்திருக்கலாம் அல்லது தெரிந்துகொள்வதில் ஆர்வம் இன்றி இருக்கலாம் அல்லது இந்த மாற்றத்தைக் க

மணல் மணலாய் நெய்தல் - சின்ன வீராம்பட்டினம் கடற்கரை

புதுச்சேரி – ‘பாண்டி’ என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படும் இந்த சிறிய சுற்றுலா நகரத்திற்கு வரும் பலரது எதிர்பார்ப்புகளில் முக்கியமாக இடம்பிடிப்பது மது, பிரஞ்சு கட்டமைப்பான கட்டிடங்கள் மற்றும் கலைகள், கடலோர உல்லாச விடுதிகள் போன்ற மேலும் பல.  இது போன்ற புத்துணர்வு காரணத்திற்காக மட்டுமே அறியப்படும் இந்த ஊரில் வசிப்பதால் வேறு ஒரு கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. இயற்கையோடு இயைந்த இடங்களை அறியும் ஆர்வத்தோடு தேடுகையில் பாண்டியைச் சுற்றி பல இடங்கள் இயல்பாக சென்று வரக் கூடிய அளவில் உள்ளதை உணர்ந்தேன். அவ்வாறு பார்த்த சில இடங்கள் உசுட்டேரி, கழுவேளி, வேல்ராம்பேட் ஏரி, சின்ன வீராம்பட்டினம் கடற்கரை, கணபதிசெட்டிகுளம் கடற்கரை, தேங்காய்த்திட்டு அலையாத்தி காடுகள், மற்றும் புதுச்சேரியைச் சுற்றியுள்ள எண்ணற்ற ஏரி, குளங்கள் ஆகியவற்றிற்கு ஒரு பார்வையாளராக மட்டுமல்லாமல் ஒரு ஆர்வலராக, கற்கும் நோக்கத்தோடு (பள்ளிக்கு செல்லும் மாணவரைப் போல்) சென்றேன் . தொடக்கத்தில் பெரிய எதிர்பார்ப்பு ஏதும் இன்றி சில நேரங்களில் தேடியும் சில சந்தர்ப்பங்கள் தானாக அமையவும் இந்த இடங்களுக்குச் சென்றேன். ஆனால் நம்மைச் சுற்றி

இருப்பை இழந்து நிற்கும் இலுப்பை

தேனினை விரும்பி உண்ணும் கரடிகள் , கூட்டம் கூட்டமாக ஒரு மரத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன , குட்டி ஈன்ற தாய் கரடி கூட தனது கூட்டத்துடன் அந்த மரத்தை நோக்கிப் பயணப்படுகிறது. மரத்தின் கீழே கொட்டிக்கிடக்கிற பூக்களைத் தின்றுவிட்டு , இன்னும் சுவையான பூக்களை நாடி மரத்தின் மீது ஏறி சுவைமிகுந்த பூக்களை உண்டு கிளைகளில் படுத்துக்கிடக்கின்றன. இந்தக் காட்சி D iscovery Channel – ல் வரும் நிகழ்ச்சி அல்ல , நமது மரபு இலக்கியமான சங்க இலக்கியத்தொகுதியில் ஒன்றான அகநானூற்றில் இலுப்பைப் பூ பற்றி இடம்பெறும் இலக்கிய சாட்சி. சங்க இலக்கியத்தில் இருப்பை என்றழைக்கப்படுகிற இலுப்பை தமிழகத்தின் நிலவெளியில் குறிப்பிடத்தகுந்த ஒரு தாவரமாகும். ஆனால் , இன்று இலுப்பை மரம் தன்னுடைய இருப்பை தக்கவைத்துக்கொள்ள போராடிக்கொண்டிருக்கிறது. கரடிகளைக்கூட கவர்ந்து   இழுத்த இந்த மரம் இன்று கவனிக்கப்படாமல் கேட்பார் அற்று கிடப்பதற்கான காரணம் என்ன என்பதை ஆராய்கிறது இந்தக்கட்டுரை. இயற்கையோடு இலுப்பை தமிழர்கள் இயற்கையின் மீது வன்முறையைச் செலுத்தாது இயற்கையோடு இணைந்து இனிமையாக வாழ்ந்த காலப்பகுதியின் இலக்கிய சாட்சியங்கள் சங்க இலக்கியங்